ReadyPlanet.com
dot
dot
หลานนารา
dot
bullet22 ต.ค.59
bullet27 ต.ค.59
bulletพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิต
bulletค้นหาไปรษณีย์/EMS
bulletDictionary
dot
Inside 9anant
dot
bulletห้องแสดงอารมณ์ของผม
bulletบ้านคนรักสุนทราภรณ์
dot
บทความ
dot
bulletสงคราม ไม้เรียว และเพื่อน
bulletเขาหาว่าผมหลบหนีสังคม
bulletสังคมไร้คุณธรรม
bulletทำบุญเข้าพรรษา
bulletจดหมายถึงส้ม
bulletฤๅว่าชู้สาว
bulletเด็กแนว ตอนที่ ๑
bulletเด็กแนว ตอนที่ ๒
bulletคำนึงอดีต ภาค ๑
bulletคำนึงอดีต ภาค ๒
bulletคำนึงอดีต ภาค ๓
dot
ไดอารี่ที่เปิดเผย
dot
bulletเม็ดทรายที่ก้นอ่าว
bulletมุมมืดแห่งทะเลน้ำใจ
bulletเด็ก กับ วัด
bullet เธอชื่อ.......สายฝน
bulletบุญพาไป
bulletแด่แม่ใน้ผู้จากไป
dot
ภาพ-คลิปท่องเที่ยว
dot
bulletอัมพวาสมุทรสงคราม
bulletเมืองสุพรรณยันสามชุก
bulletภาพเที่ยวเมืองโบราณ
bulletรวมคลิปอยากให้ดู
bulletบ้านลัดนัน
bulletเพื่อนแท้
bulletบีม บอส บิว
bulletความทรงจำ
bulletอัลบั้มรวม
dot
คลิปขนมไทย
dot
bulletวิธีทำลูกชุบ
bulletฝอยทอง
bulletขนมสัมปันนี
bulletขนมครก
bulletขนมถ้วย
bulletขนมต้มใบเตย
bulletขนมต้มขาว
bulletขนมชั้น
dot
VDO น้ำพริก
dot
bulletน้ำพริกนครบาล
bulletน้ำพริกกะปิ
bulletน้ำพริกมะขามสด
bulletน้ำพริกมะม่วง มะดัน
bulletน้ำพริกกระท้อน
bulletน้ำพริกปลาย่างแมงดา
bulletน้ำพริกพริกไทยสด
bulletน้ำพริกไข่ปูทะเล
bulletน้ำพริกลงเรือ
bulletน้ำพริกอ่อง
bulletน้ำพริกเต้าเจี้ยว
dot
ราชการ
dot
bulletตรวจสลากล็อตเตอรี่
bulletราคาประเมิน
bulletสำนักงาน กพ.
dot
Oldies Music Video
dot
bulletNeil Young, Eagle Live
bulletEric Clapton/BB King
bulletGrand Funk/Deep purple
bulletThe Venture / Cliff Richard
bulletOldies Song
bulletBlue Brathers
bulletBlue Brathers
bulletJim Reeves/Garth Brooks
bulletBB King /Eric Clapton
dot
พักผ่อนหย่อนใจ
dot
bulletเที่ยวไปกับ ขสมก.
bulletศูนย์ฯ ฝึกอบรมทองผาภูมิ
bulletการเท่องเที่ยว (ท.ท.ท.)
bulletเที่ยวกับการรถไฟ
bulletท่องเที่ยวตกปลา
dot
กีฬา
dot
bulletผลฟุตบอลวันนี้
bulletHotleague
bulletสยามสปอร์ต
bulletอาจารย์มีชัย ฤชุพันธุ์
dot
อ่านหนังสือพิมพ์
dot
bulletHot News Sanook
bulletT News
bulletรวมลิงค์ข่าว
bullet27 ต.ค.59
dot
Newsletter

dot


เล่าเรื่องเที่ยวแบบง่าย ๆ สไตล์ของคุุณเอง
พาเที่ยวตลาดน้ำ ในประเทศไทย
ร้านอาหารประทับใจ
ตลาดน่าเที่ยวทั่วไทย
คบกันมาสี่สิบกว่าปีมิตรภาพมากมายที่ควรแก่การจดจำ
มิตรภาพชีวิตใน อผศ.


ลูกผู้ชายชื่อไอ้ต๋อง

 

          

 

            ดินแยกระแหงแล้งมาหลายปี ห้วยหนองคลองบึงน้อยเวลานักที่จะมีน้ำอุดมสมบูรณ์ บ้านหัวเสือเป็นอย่างนี้มาเนิ่นนานคล้ายกับจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ปลาเล็กปลาน้อยที่เคยพอหากินได้ในลำห้วย หายไปพร้อมกับน้ำที่เหือดแห้ง  ต๋องไม่ละความตั้งใจที่จะหาบางสิ่งบางอย่างนำกลับบ้านเพื่ออิ่มท้อง กุ้งหอยปูปลาหาไม่ได้ เก็บพืชผักที่พอมีไปต้มกิน อย่างน้อยก็ยังมีอาหารประทังหิว เป็นสิ่งที่ต๋อง และพี่น้องพบพานประจำมาตั้งแต่วัยเด็ก ถึงวันนี้ได้แต่ฝันถึงปลาที่เคยแบกหามขึ้นหลังกลับไปให้แม่

           ต๋องยืนอยู่ลานหน้าบ้านมองใบไม้แห้งร่วงหล่นใบแล้วใบเล่า แม่เดินย่ำฝุ่นเข้ามาหาด้วยใบหน้าราบเรียบ “ถึงเวลาต้องไปแล้วลูก” แม่พูดคล้ายจำเป็นต้องตัดสินใจในเรื่องสำคัญบางอย่าง “ไปไหนหรือครับแม่” ต๋องถามทั้งที่สายตายังจับจ้องใบไม้แห้งสีน้ำตาลแก่ที่หลุดร่อนปลิวร่วงลงข้างตัว แม่ถอนหายใจยาวมองหน้ากร้านแดดของเขาเพื่อตัดสินใจในสิ่งที่กำลังจะพูด “ลูกต้องเข้ากรุงเทพแล้วละ อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรดีสำหรับลูก” แม่หยุดคิดนิดหนึ่งสายตาจับต้องใบหน้าต๋องซึ่งกำลังนิ่งงันในคำพูดที่ได้ยิน

 

          แม่เดินผละออกไปกลางทุ่งอย่างที่เคยทำทุกวี่วัน ต๋องทรุดตัวลงนั่งครุ่นคิดแม่จะต้องเหนื่อยล้าไปอีกนานเท่าใด ลมร้อนพัดปะทะหน้าได้ยินเสียงใบไม้แห้งที่สุมซ้อนกันเสียดสีรอวันผุพัง เราไม่อาจปล่อยชีวิตเป็นเช่นใบไม้ สามปีที่จากบ้านไปเรียนหนังสือจังหวัดอุบลจนได้รับประกาศนียบัตรวิชาชีพ จากถิ่นฐานบ้านเกิดไปผจญชีวิตถือว่าเป็นการสั่งสมความเข้มแข็งเป็นทุนไว้ต่อสู้ได้พอควรแล้ว ต๋องเผลอยิ้มที่มุมปากกลัวอะไรกัน เราเคยแม้กระทั่งขี่จักรยานจากอุบล กลับมาบ้านหัวเสืออำเภอขุขันธ์จังหวัดศรีสะเกษจนก้นระบม ไม่แน่ใจว่าจะเป็นหมันหรือเปล่า ถึงเวลาต้องไปเผชิญโชคในเมืองหลวงที่เคยเห็นแต่ในหนังตามที่แม่มุ่งหวังกันแล้ว

           ต๋องซื้อตั๋วโดยสารไปลงที่สถานีขนส่งตลาดหมอชิตด้วยเงินสี่สิบสองบาท ใช้หนังยางรัดกระเป๋ากางเกงป้องกันเงินที่เหลืออีกห้าสิบห้าบาทสูญหาย เงินก้อนนี้เป็นทุนเผชิญชีวิตในเมืองหลวงช่วงที่ยังไม่สามารถหางานทำได้หากเผลอถูกนักล้วงกระเป๋าที่มีอยู่กลาดเกลื่อนกรุงเทพขโมยไปจะเป็นเรื่องยุ่งยากมากมาย ต๋องนั่งรถข่มตาไม่ให้หลับด้วยความกลัวว่าจะหลงทิศเมื่อถึงกรุงเทพ ทิวทัศน์สองข้างทางเปลี่ยนไปต๋องครุ่นคิดรถโดยสารคันนี้คงเคยพาผู้โดยสารจากบ้านเราไปพบกับความสำเร็จในชีวิตเมืองหลวงมาแล้วหลายคน และคงเคยรับผู้โดยสารที่พ่ายแพ้ท้อแท้กลับบ้านมาบ้างเช่นกันต๋องบอกตัวเองว่าจะไม่กลับมาแบบไร้ความสำเร็จ

 

           สถานีขนส่งตลาดหมอชิต ถึงแล้วกรุงเทพมหานคร ผู้โดยสารแย่งกันลงรถอย่างเร่งรีบแก่งแย่งเบียดเสียดขึ้นไปยัดเยียดบนรถเมล์เขาจะไปไหนกัน แล้วเราล่ะจะไปทางไหน ต๋องถามตัวเองชั่วขณะ เมื่อยังไม่มีคำตอบจึงก้าวเดินออกจากสถานี เห็นป้ายชี้เส้นทางไปสะพานควายมุ่งหมายเข้าเมืองใหญ่ ตัดสินใจเดินไปในเส้นทางนี้ เสาไฟฟ้าสูงพาดสายมากมายจนไม่คล้ายราวตาผ้าบ้านเรา ตึกสูงบ้างต่ำบ้างระลานตาเดินจนถึงสี่แยกสะพานควายนอกจากไม่พบควายสักตัวยังไม่พบป้ายประกาศรับคนเข้าทำงานที่ตรงกับความรู้ที่ต๋องมีสักแห่ง เส้นทางสายนี้มุ่งตรงไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิเป็นเส้นทางใหญ่ไม่เหมาะกับคนเล็ก ๆ เช่นเราแล้ว สี่แยกสะพานควายกลายเป็นสี่แยกตัดสินทางแยกชีวิตของต๋องในวันหน้า ต๋องหมุนรอบตัวเองโดยไม่รู้ตัว ตัดสินใจเลือกเดินไปในถนนสายเล็ก ๆ อาจได้พบกับกิจการเล็ก ๆ ที่รับคนเล็ก ๆ เข้าทำงานบ้างก็เป็นได้ ต๋องตัดสินใจเลือกทางที่เหมาะสมกับตัวเอง

           เส้นทางสายสุทธิสารเป็นทางเลือกที่ตัดสินใจก้าวไปเผชิญโชคด้วยความมุ่งมั่นท่ามกลางอากาศร้อนระอุต๋องเดินผ่านมาถึงแยกรัชดาเดินมุ่งหน้าไปเรื่อย ๆ สองข้างทางเปลี่ยนไปจากตึกใหญ่กลายเป็นตึกเล็กเป็นบ้านไม้เป็นทุ่งหญ้าสงสัยว่ากำลังเดินออกนอกกรุงเทพไปแล้วหรือเปล่า หิว กระหายน้ำได้แต่คลำสตางค์ที่รัดไว้ในกระเป๋าเงินห้าสิบห้าบาทที่มีอยู่ถ้าเราซื้อกินมันก็จะลดน้อยลง ถ้าเราไม่ใช้มันเราก็ยังคงมีเงินอยู่ เราจะเลือกเป็นคนมีเงินหรือคนไม่มีเงิน เราจะเลือกอิ่มหรือหิว ระหว่างตัดสินใจสายตาเหลือบเห็นหลังคาโบสถ์อยู่ไม่ไกลนัก ก้าวเท้าไปข้างหน้าด้วยความหวังพบกับความเมตตากรุณาที่มีมากมายในวัดทั่วทุกแห่งและที่วัดนี้ก็คงเป็นเช่นเดียวกับวัดที่พ่อเป็นมัคคทายกอยู่ ถึงแล้ววัดห้วยขวาง ความหิวประดังเข้ามา จะขอเขากินก็ไม่ใช่นิสัย พ่อแม่ไม่เคยสอนให้ทำเรื่องน่าละอายอย่างนี้ พระกับเด็กวัดกำลังช่วยกันทำงานจึงเข้าไปช่วยหยิบยกทุกอย่างด้วยความเข้มแข็ง ได้รับความเมตตาจากพระและลูกศิษย์วัดได้กินข้าวมื้อแรกโดยเงินยังเหลืออยู่ครบ ต๋องคิดในใจเรายังเป็นคนมีเงินเพราะเราไม่ใช้มัน ถ้าเราใช้มันจนหมดไปเราก็จะกลายเป็นคนไม่มีเงิน เผลอเอื้อมมือไปลูบคลำเงินที่มีอยู่โดยไม่ตั้งใจ ยิ้มให้กับตัวเองคืนนี้เรามีที่นอนแล้ว ที่นอนที่ได้รับความเมตตาจากพระอันเกิดจากความขยันขันแข็งหนักเอาเบาสู้ช่วยทำงานวัดโดยไม่ย่อท้อ

 


           ยังไม่มีหนทางไปพระอาจารย์อนุญาตให้อาศัยอยู่วัดไปพลางก่อนกลายเป็นลูกศิษย์วัดไปบิณฑบาตกับพระ ช่วยทำงานวัด มีเวลาว่างช่วงกลางคืนน่าจะหาช่องทางทำมาหากิน เป้าหมายที่มากรุงเทพเพื่อความก้าวหน้าในอนาคตของตัวเองเพื่อความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของพ่อแม่พี่น้อง ต้องหางานกลางคืนทำให้ได้ งานโรงงานกะกลางคืน งานยามรักษาความปลอดภัย เป็นสิ่งที่ต๋องทำเก็บเงินได้จำนวนหนึ่ง ชีวิตไม่ควรหยุดอยู่ตรงนี้เริ่มรู้จักกรุงเทพมากขึ้นแล้ว ต๋องตัดสินใจเดินทางเข้าหาถนนสายหลักในกรุงเทพมหานครอีกครั้ง ถึงสยามสแควมีป้ายประกาศรับสมัครเข้าทำงานที่ห้องอาหารมีชื่อเสียงในขณะนั้น ต๋องตัดสินใจสมัครเข้าทำงานทันทีเนื่องจากได้รับค่าจ้างแล้วยังมีอาหารและที่พักพอซุกหัวนอน ทำทุกอย่างตั้งแต่ล้างถ้วยล้างชามกวาดพื้นเช็ดโต๊ะเสิร์ฟอาหาร 

 

          เสิร์ฟอาหารอยู่ห้องอาหารจนมีคนรู้จักที่อยู่หมู่บ้านเดียวกันมาพบเข้า นำไปเล่าให้พ่อแม่ต๋องและเพื่อนบ้านฟังว่าต๋องมันจบสิ้นแล้วพ่อแม่สู้อุตส่าห์กระเบียดกระเสียนส่งให้เรียนจนจบประกาศนียบัตรวิชาชีพเข้ากรุงเทพทำได้เพียงเป็นคนเสิร์ฟคนล้างชาม ต๋องรับรู้โดยไม่ท้อแท้ คิดอยู่เสมอว่าจะนำความรู้ที่เรียนมาไปประกอบอาชีพที่เหมาะสม เขาเองก็หวังจะมีงานทำในตำแหน่งการงานที่เป็นหลักเป็นฐานให้กับตัวเองและครอบครัวในวันหน้ามุ่งหวังให้พ่อแม่มีความสุขและสบายใจเช่นกัน แต่กรุงเทพมีการแข่งขันกันยิ่งกว่าต่างจังหวัดหลายเท่านักหลายครั้งแล้วที่เขาเข้าไปต่อสู้เพื่อได้งานแต่โอกาสยังไม่เป็นของเขา


          บ่อยครั้งขณะทำงานอยู่ร้านอาหารต๋องมักฉุกคิดขึ้นมาว่าเรียนด้านพณิชการจะเข้าทำงานในแต่ละแห่งมักจะต้องสอบพิมพ์ดีดเป็นหลักเสมอ ดังนั้นเมื่อมีเวลาว่างต๋องจะไปทบทวนฝึกพิมพ์ดีดวันละสองชั่วโมงเป็นประจำรอวันที่หน่วยงานต่าง ๆ ประกาศรับสมัคร และความพยายามของต๋องก็ส่อเค้าว่าจะประสบความสำเร็จเมื่อต๋องสอบเข้าทำงานตำแหน่งเสมียนในหน่วยงานของรัฐแห่งหนึ่งได้ และตอนนี้ใกล้ถึงวันกำหนดนัดเข้าทดลองงานแล้ว เสื้อที่ดูดียังไม่มีจะสวมใส่ไปทำงาน หันไปทางไหนก็มีแต่เสื้อของร้านอาหารที่พอดีเป็นสีขาวใช้ใส่ไปทำงานก่อนคงได้ รีบเขียนจดหมายขอให้พ่อส่งเสื้อแขนยาวสีขาวที่พ่อใส่ไปทำหน้าที่มัคคทายกที่วัดใกล้บ้านซึ่งน่าจะพอช่วยได้บ้าง ใส่มันตัวเดียวไปก่อนหลังเลิกงานขยันซักหน่อยก็แล้วกัน ปัญหายังไม่หมดสิ้นต้องออกจากที่พักของร้านอาหาร หาที่ซุกหัวนอนที่ไหนดี หลายคนมาทราบภายหลังว่าต๋องแอบมานอนกับยามในที่ทำงาน

 

         ต๋องเป็นคนมีน้ำใจหนักเอาเบาสู้ช่วยทั้งงานหลวงงานราษฎร์เป็นที่รักเมตตาของผู้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงาน บางคนถึงกับสงสารต๋องด้วยซ้ำไป เงินวันละสิบบาทที่ผู้ใหญ่บางคนหยิบยื่นให้เพื่อเป็นค่าข้าวจึงมีอยู่เกือบทุกวัน ต๋องเก็บออมพอมีพอใช้แต่ยังต้องการหางานทำนอกเวลาเพื่อเก็บเงินให้ได้มากกว่าเดิม และจากการทำงานหลายอย่างโดยไม่ย่อท้อ วันหนึ่งได้ความคิดจากเพื่อนร่วมงานที่เรียนจบทางด้านเกษตรปรึกษากันว่าจะทำงานรับจ้างจัดสวนในวันหยุดดีไหม เพื่อนมีความรู้เชิงวิชาการต๋องมีกำลังกายและหัวใจ วันแรกที่จับเครื่องตัดหญ้ายังพลิกคว่ำพลิกหงายอยู่หลายตลบเครื่องตัดหญ้ามือสองที่ซื้อมาเกือบจะพังพินาศสิ้น และด้วยการที่ต๋องคลุกอยู่กับดินกินอยู่กับทรายมาตั้งแต่เด็กจึงเป็นคุณสมบัติเหมาะสมที่มีอยู่ในตัวโดยไม่ต้องฝึกฝน งานจัดสวนจึงก้าวหน้าขึ้นเป็นลำดับ

          ต๋องมีเงินมีหน้าที่การงานพร้อมที่จะเดินทางกลับบ้านหัวเสือ พ่อแม่พี่น้องมีความสุขก่อนที่ต๋องจะมาถึงบ้านด้วยซ้ำไป เนื่องด้วยก่อนหน้านี้ได้ทราบข่าวจากเพื่อนบ้านซึ่งบัญเอิญไปพบต๋องบนที่ทำงาน กลับมาบอกว่าต๋องมันสบายแล้วทำงานตึกใหญ่โตมีโต๊ะมีเก้าอี้นั่งเป็นของตัวเอง เมื่อต๋องกลับถึงบ้านจึงเต็มไปด้วยความสุขระคนน้ำตาแห่งความปลาบปลื้ม เป็นความสำเร็จของคนเล็ก ๆ จากหมู่บ้านเล็กแห้งแล้งคนหนึ่งที่่เป็นแรงผลักดันให้กับผู้คนในหมู่บ้านต่อไปในวันข้างหน้า

           ต๋องทำงานด้วยความขยันหมั่นเพียรเก็บออมพอมีเงินอยู่บ้าง เลิกงานต๋องไปเรียนหนังสือเพิ่มเติมในระดับที่สูงขึ้น สอบเลื่อนตำแหน่งได้ ประสบความสำเร็จในชีวิตการงานตามสมควรต่ออัตภาพ แต่งงานมีครอบครัว ทุกวันหยุดต๋องรับจ้างจัดสวนปลูกต้นไม้ทั้งในกรุงเทพและจังหวัดใกล้เคียงโดยทุกคนช่วยกันทำเป็นกิจกรรมของครอบครัวนอกจากได้ช่วยกันหาเงินแล้วยังได้อยู่ร่วมกันอย่างใกล้ชิด ต่องไม่อยากให้ลูกตนเองเป็นเช่นตน เมื่อมีเวลาว่างจึงพาครอบครัวไปพักผ่อนในที่ต่าง ๆ ด้วยกันเสมอ และบางครั้งก็ไปทำงานด้วยไปเที่ยวด้วยเนื่องจากอาชีพเสริมของต๋องเอื้ออำนวย แม้พ่อจะไปสู่สุขคติแล้วแม่กับพี่น้องของต๋องยังอบอุ่นเสมอต่อสู้ร่วมกันตลอดมาเป็นกำลังใจให้กันช่วยเหลือเกื้อกูลกันจนต๋องสามารถซื้อบ้านราคาหลายแสนบาทได้หนึ่งหลัง และราคาสามล้านกว่าบาทอีกหนึ่งหลัง จากชีวิตของต๋องที่เริ่มต้นเข้าเผชิญโชคในกรุงเทพมหานครด้วยเงินเหลือในกระเป๋าห้าสิบห้าบาท

          เขียนถึงต๋องเพราะเขาเป็นต๋องแบบที่อยากเห็น ไม่ได้เขียนถึงต๋องเพราะอยากให้ทุกคนเป็นเช่นต๋อง  ต๋องไม่เคยร้องแรกแหกกระเฌอถึงความทุกข์ยาก ความลำบากที่ตนประสบมาตั้งแต่เล็ก เป็นมิตรกับทุกคนไม่แบ่งแยกสีหมู่เหล่า ต๋องบอกว่าเกิดมาเป็นคนจะไม่ยอมให้ใครมาสนสะพายจูงจมูกหรือเสื้ยมเขาให้ชนกัน ลูกผู้ชายที่ดูต๋อง ๆ แต่ไม่ต๊อง ต๋องน่ารักควรแก่การใกล้ชิดในวันนี้และผูกพันต่อไปในวันหน้ามากยิ่งกว่าผู้มีตำแหน่งหน้าที่ มีบารมีสูงกว่าต๋องอีกหลายคนที่ไม่มีค่าควรแก่การสนใจแม้แต่น้อย ต๋องคนที่ต้องจดจำคำพูดเขาไว้ “เงินอยู่ในกระเป๋าเราถ้าเราไม่ใช้ให้หมดไปแสดงว่าเรายังเป็นคนมีเงิน” ในห้วงเวลานี้ผู้คนล้วนพยายามสร้างมูลค่าให้กับตัวเองโดยไม่สนใจคุณค่าในตัวเอง เอาแต่เรียกร้องเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ตนเองต้องการ หากเรื่องราวของคนเล็ก ๆ เช่นต๋องกระตุ้นใจผู้ใดรู้จักทำมากกว่าร้องขอ ก็ยกให้เป็นกุศลที่จงบังเกิดแด่ทุกท่าน

  ลัดนัน

เขียนบันทึกในคืนหดหู่หลังจากไปช่วยทำความสะอาดถนนพระรามสี่ที่มีคนเผาบ้านเผาเมือง ปี 2553

บันทึกท้ายเรื่อง : ศรีสะเกษเป็นจังหวัดหนึ่งในภาคอีสานตอนล่างที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน เคยเป็นชุมชนที่มีอารยธรรมรุ่งเรืองมานับพันปี นับตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจ และมีชนเผ่าต่าง ๆ อพยพมาตั้งรกรากในบริเวณนี้ ได้แก่ ส่วย ลาว เขมร และเยอ

ศรีสะเกษ : เดิมเรียกกันว่า เมืองขุขันธ์  ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองเมื่อ พ.ศ. 2302 ถึงรัชสมัยรัชการที่ 5 ได้ย้ายเมืองขุขันธ์มาอยู่ที่บ้านเมืองเก่า ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษในปัจจุบัน แต่ยังคงใช้ชื่อว่าเมืองขุขันธ์จนถึง พ.ศ. 2481 จึงเปลี่ยนเป็นจังหวัดศรีสะเกษตั้งแต่นั้นมา




ไดอารี่

.
ต้อยติ่ง
ช่วยเหลือแบ่งปัน ที่เขาเรียกกันว่า share
บริษัทเผาศพ จำกัด 1 article
บริษัทเผาศพ จำกัด 2 article
คุณหยุดทำงานเป็นวัวเป็นควายแล้วหรือยัง ?
ภาวะผู้ตาม (Followship)
๕ สุดยอดวิชาขันที
คุณยายแม้น ผู้เสียสละ article
วันเกิด article
เจ็บเล็ก ๆ ที่ลึกล้ำ
"เพื่อน" (ภาค 1) article
เพื่อน (ภาค 2) article
ลักษณะผู้นำ ดี - เลว article
คนกับช้าง article
สิ่งต่าง ๆ ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นเสมอไป article
คืนสู่ธรรมชาติ article
ชาว อผศ.เพื่อนเราได้รางวัล
ผู้มีบารมีตัวจริง
สังคมไร้ระเบียบ
‘วาเด็ง ปูเต๊ะ’ พระสหายแห่งสายบุรี article
อุปสรรคมีให้ก้าวข้ามไป article
ความเป็นธรรมในสังคม article
ร้องคาราโอเกะไม่ใช้เครื่องเสียง
เปลี่ยนชื่อผู้ใช้ใน facebook และ Hotmail
facebook กับผม
สไลด์วิดีโอ ง่ายนิดเดียว
PowerPoint ที่น่าเบื่อของคุณ
ทำกรอบรูปวิทยาศาสตร์ไม่ใช้เรซิ่น
รักอ่าน article
เรื่องผีชวนขนหัวลุก
เลขเด็ด article
งูพิษ article
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ article
กฎหมายกับความรัก article
โจนาธาน ลิฟวิงสตัน นางนวล article
หลานนารา 27 ต.ค.59
นิราศเมืองแกลง
นิราศภูเขาทอง
นอนโลงศพ
อึดอัดใจในการทำงาน
ตรวจเยี่ยม
ปํญหาขี้หมูไหลการใช้เน็ต
คิดอย่างไรเขียนไปอย่างนั้น
สำนึก ในจิตสำนึก
คุณรักประเทศไทยไหมครับ
ตลาดปากน้ำ ถึงซูชิ
พระให้พรตอนใส่บาตร
ลมเพลมพัด
ขั้นเทพ
ขอบคุณครับ
รปภ.
มือใหม่หัดใช้กล้อง
หนังสือที่อ่านไม่จบ
จุงเบย
หัดใช้กล้องถ่ายรูป
บันทึกแรกหลังเกษียณ
คลิปสังสรรก่อนเกษียณ
วิธีเลี้ยงลูกให้เป็นคนดี
เจดีย์ยุทธหัตถีอยู่ที่ไหนกันแน่
กอล์ฟที่เขาว่าสุดยอด
แฟลชไดร์วิเศษ
ทำจึงเลิกใช้ ฃ และ ฅ
เมื่อเราใช้ลมหายใจเดียวกัน
เผยเด็กไทยจำเก่งคิดไม่เป็น
พระพิเรนทร์ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
แหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดสมุทรปราการ
เชิญส่งบทความ หรือกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม การออกค่ายอาสาพัฒนา บันทึกการเดินทาง ท่องเที่ยว ประสบการณ์ชีวิต เล่าเรื่องราว ประกาศคนหาย บอกบุญ ลงในเว็บไซต์ www.9anant.com หรือส่งตรงที่ webmaster@9anant.com